Kopa Kondracka zimą: 2005 m, z czego ostatni kilometr to 273 metry w górę

8 min czytania
Zaśnieżone granie tatrzańskie widziane znad lasu w słoneczny zimowy dzień

Kopa Kondracka ma 2005 m i jest najniższym szczytem grzbietu Czerwonych Wierchów, ale zimą przestaje być „łatwym dwutysięcznikiem”. Najkrótsze wejście, z Kuźnic przez Dolinę Kondratową, to 6,38 km i 1054 m podejścia — z czego 603 m przypada na ostatnie 2,4 km powyżej lasu. W klasyfikacji Tatrzańskiego Parku Narodowego to szlak powyżej schroniska, czyli trasa wymagająca raków, czekana i sprzętu lawinowego.

Latem na Kopę Kondracką wchodzi się po drodze: szczyt leży na skrzyżowaniu szlaku grzbietowego Czerwonych Wierchów i podejścia z Kondrackiej Przełęczy, więc odwiedzają go i ci, którzy idą na trasę przez Czerwone Wierchy, i ci, którzy wracają z Giewontu. Zimą wszystkie te warianty rozjeżdżają się na dwie grupy: jedna jest zamknięta decyzją parku, druga wymaga sprzętu, którego większość turystów nie nosi.

Dwa realne podejścia i ile w nich metrów

Na szczyt prowadzą dwa dojścia z polskiej strony. Oba zmierzyliśmy na śladach GPX szlaków z serwisu mapa-turystyczna.pl, licząc dystans i sumę podejść między węzłami — wartości różnią się od zaokrągleń podawanych przy opisach szlaków o kilka procent.

Wariant Start Dystans Suma podejść Czas
Kuźnice → Kondracka Przełęcz (niebieski) → szczyt (żółty) 1025 m 6,38 km 1054 m ok. 3:50 h
Dolina Małej Łąki → szczyt (żółty, cały szlak) 938 m 6,47 km 1146 m 4:01 h
sam odcinek Kondracka Przełęcz → szczyt 1725 m 1,27 km 311 m ok. 40 min

Czas 4:01 h dla żółtego szlaku podaje mapa-turystyczna.pl. Dla trasy z Kuźnic serwis nie publikuje osobnego wyniku, bo szlak niebieski prowadzi dalej, na Giewont. Wyliczyliśmy go z tempa, jakie serwis przypisuje dwóm zmierzonym szlakom w tym samym rejonie: wychodzi 17,4 minuty na kilometr plus 6,7 sekundy na każdy metr podejścia, co dla 6,38 km i 1054 m daje 3 godziny 49 minut. To tempo letnie, bez przerw. Na nieprzetartym śniegu bywa dwa razy dłuższe i to nie jest przesada — park ostrzega wprost, że przy nieprzetartym szlaku traci się „sporo sił i czasu”.

Całe podejście siedzi w dwóch ostatnich kilometrach

Rozkład nachylenia tłumaczy, dlaczego trasa z Kuźnic wydaje się łatwa do schroniska i nagle przestaje. Policzyliśmy sumę podejść w każdym kilometrze trasy:

Odcinek Suma podejść Średnio na kilometr
km 0–1 (Kuźnice, Kalatówki) 111 m 111 m/km
km 1–2 96 m 96 m/km
km 2–3 (Dolina Kondratowa) 104 m 104 m/km
km 3–4 140 m 141 m/km
km 4–5 (podejście pod przełęcz) 254 m 254 m/km
km 5–6 (grzbiet nad przełęczą) 246 m 245 m/km
km 6–6,38 (kopuła szczytowa) 103 m 273 m/km

Pierwsze cztery kilometry to 451 m, czyli 43 procent podejścia na 63 procentach dystansu. Pozostałe 603 m wypada na 2,38 km — i cały ten fragment leży powyżej górnej granicy lasu, w terenie bez osłony od wiatru, gdzie zimą znika ślad szlaku.

Zimą to szlak powyżej schroniska — i to nie jest formalność

Tatrzański Park Narodowy dzieli zimowe trasy prostym kryterium: do schronisk i powyżej schronisk. Do pierwszej grupy należy dojście Doliną Kondratową, do drugiej — wszystko od Kondrackiej Przełęczy w górę. O tej drugiej grupie park pisze, że wymaga doświadczenia, zimowego sprzętu (raki, czekan i umiejętność ich użycia) oraz sprzętu lawinowego: detektora, sondy i łopaty.

W praktyce oznacza to trzy rzeczy. Po pierwsze, raki, a nie raczki — różnicę w konstrukcji i masie opisaliśmy w tekście o tym, czym różnią się raki od raczków. Po drugie, czekan ma sens tylko wtedy, gdy wiesz, jak go trzymać przy podejściu trawersem. Po trzecie, detektor lawinowy działa w zestawie: jeden na grupę jest bezużyteczny.

Stopień zagrożenia lawinowego publikuje TOPR w pięciostopniowej skali obowiązującej w całej Polsce. Park przypomina rzecz, którą łatwo pominąć: komunikat „stanowi podstawę do własnej oceny użytkownika” i nie zastępuje oceny lokalnej sytuacji na miejscu. Numer ratunkowy TOPR — 601 100 300 — warto mieć wpisany w telefonie przed wyjściem, nie szukać go w zasięgu, którego na grzbiecie może nie być.

Co wokół szczytu jest zimą zamknięte

Od 1 grudnia do 15 maja park zamyka trzy szlaki. Dwa z nich zmieniają plany dokładnie tym, kto idzie na Kopę Kondracką:

Zamknięty szlak Co to psuje
Giewont od Przełęczy w Grzybowcu po Przełęcz Kondracką Wyżnią pętla Kopa Kondracka → Giewont → zejście Doliną Strążyską jest niemożliwa; z Giewontu wraca się tą samą drogą
Czerwone Wierchy od Doliny Tomanowej do Chudej Przełączki trawers grzbietu na zachód nie ma zimowego zejścia po stronie Doliny Kościeliskiej
Morskie Oko – Świstówka – Dolina Pięciu Stawów Polskich nie dotyczy tego rejonu

Samo podejście z Kuźnic i żółty szlak z Doliny Małej Łąki pozostają otwarte całą zimę. Park zastrzega przy tym, że może zamknąć kolejne szlaki lub rejony z powodu szczególnych zagrożeń, więc komunikat turystyczny sprawdza się w dniu wyjścia, a nie tydzień wcześniej. Na odcinkach powyżej górnej granicy lasu dopuszczalne jest odstępstwo od przebiegu szlaku — w najbliższej odległości zapewniającej bezpieczeństwo poruszania się.

Bilet i godziny kasy, które zimą zamykają się wcześnie

Wejście na teren parku jest płatne niezależnie od szlaku i celu. Bilet kupisz w punkcie wejścia, online na tpn.gov.pl albo z kodu QR przy wejściu. Stawki:

Rodzaj biletu Cena
Normalny 11,00 zł
Ulgowy 5,50 zł
7-dniowy normalny 55,00 zł
7-dniowy ulgowy 27,50 zł
Grupowy normalny (do 10 osób) 99,00 zł
Grupowy ulgowy (do 10 osób) 49,50 zł

Piętnaście procent wpływów z opłat park przekazuje na działalność ratowniczą TOPR. Ważniejsza zimą jest jednak druga liczba — godziny punktu wejścia. Kalatówki i Dolina Małej Łąki obsługują turystów w jednej grupie taryfowej:

Miesiące Godziny punktu wejścia
listopad, grudzień 8:00 – 14:00
styczeń 8:00 – 14:00
luty, marzec, kwiecień 7:00 – 15:00

Otwarcie o 8:00 w grudniu i styczniu zderza się z rachunkiem czasu: 3:50 h w górę plus zejście to minimum siedem godzin, a o 16:00 jest już ciemno. Dlatego zimowe wejście planuje się z biletem kupionym dzień wcześniej online — park sam przypomina, że w terenie internetu może nie być, a kontrola na punkcie wejścia potrafi działać offline. Na całym obszarze parku obowiązuje zakaz wprowadzania psów, więc Kopa Kondracka nie jest celem na spacer z czworonogiem.

Czego ten szczyt nie daje

Kopa Kondracka nie ma schronienia na grzbiecie ani kolejki, która skróciłaby podejście. Najbliższy budynek z dachem stoi niżej, w Dolinie Kondratowej, a kolejka na Kasprowy Wierch wyrzuca na grzbiet sąsiedni: dojście stamtąd czerwonym szlakiem to długa, eksponowana na wiatr grań powyżej 1900 m, a zimą — teren oceniany pod kątem lawinowym na każdym odcinku. Czyli: ten dwutysięcznik zdobywa się wyłącznie własnymi nogami od 1025 albo 938 m.

Najczęstsze pytania

Ile trwa wejście na Kopę Kondracką zimą?
Letni rachunek dla trasy z Kuźnic to 3 godziny 49 minut w górę. Zimą, na nieprzetartym szlaku i w rakach, realnie planuje się 5–6 godzin na podejście i co najmniej 3 na zejście — czyli cały krótki dzień.

Czy na Kopę Kondracką trzeba mieć raki?
Park klasyfikuje każdy szlak powyżej schroniska jako wymagający raków i czekana wraz z umiejętnością ich użycia, a dodatkowo detektora, sondy i łopaty lawinowej. Odcinek od Kondrackiej Przełęczy w górę to dokładnie ta kategoria.

Czy można połączyć Kopę Kondracką z Giewontem zimą?
Można wejść na Giewont od Kondrackiej Przełęczy, ale nie da się zrobić pętli: szlak od Przełęczy w Grzybowcu po Przełęcz Kondracką Wyżnią jest zamknięty od 1 grudnia do 15 maja. Wraca się tą samą drogą, co wydłuża dzień o dwa podejścia.

Ile kosztuje wejście i gdzie kupić bilet?
Bilet normalny 11 zł, ulgowy 5,50 zł. Punkt wejścia obsługujący Kalatówki i Dolinę Małej Łąki pracuje w listopadzie, grudniu i styczniu tylko w godzinach 8:00–14:00, więc bezpieczniej kupić bilet online dzień wcześniej.

Który wariant jest łatwiejszy: z Kuźnic czy z Doliny Małej Łąki?
Z Kuźnic — ma o 92 m mniej podejścia (1054 wobec 1146 m) i łagodniejszy początek, bo pierwsze trzy kilometry nie przekraczają 111 m na kilometr. Żółty z Małej Łąki jest za to krótszy w czasie dojazdu z Zakopanego.

Źródła

Redakcja 7milowy
Redakcja 7milowy

Serwis podróżniczy bez folderowej mgły: konkretne trasy, realne koszty, sprzęt sprawdzony na szlaku i fotografia w drodze.