Najsuchszym miesiącem w Tajlandii jest styczeń — ale tylko na trzech z czterech wybrzeży. Na Ko Samui spada wtedy jeszcze 138 mm deszczu, piętnaście razy więcej niż w Bangkoku (9 mm). Wyspy Zatoki Tajlandzkiej mają własny kalendarz: ich pora deszczowa zaczyna się wtedy, gdy w pozostałej części kraju się kończy.
Poradniki podają zwykle jedną datę dla całego kraju: „od listopada do lutego”. Poniżej jest to, czego w nich nie ma — normy klimatyczne Światowej Organizacji Meteorologicznej dla czterech stacji reprezentujących cztery różne części Tajlandii, przeliczone na wielkość, która przy planowaniu urlopu mówi więcej niż suma opadu: liczbę dni bez deszczu w miesiącu.
Trzy kalendarze w jednym kraju
Centrum i północ (Bangkok, Chiang Mai) łapią monsun południowo-zachodni od maja do października, wybrzeże Morza Andamańskiego (Phuket) ten sam monsun mocniej i dłużej. Wyspy Zatoki Tajlandzkiej — Ko Samui, Ko Pha Ngan, Ko Tao — są osłonięte od zachodu i zbierają deszcz dopiero wtedy, gdy nad Zatokę wchodzi monsun północno-wschodni, czyli od października do grudnia.
| Miesiąc | Bangkok | Chiang Mai | Phuket | Ko Samui |
|---|---|---|---|---|
| Październik | 242 mm / 17,0 dnia | 118 mm / 19,4 | 296 mm / 8,9 | 290 mm / 11,3 |
| Listopad | 48 mm / 25,0 | 51 mm / 24,9 | 174 mm / 13,9 | 490 mm / 10,4 |
| Grudzień | 10 mm / 30,0 | 18 mm / 29,4 | 62 mm / 22,7 | 209 mm / 17,0 |
| Styczeń | 9 mm / 30,0 | 8 mm / 30,3 | 23 mm / 26,8 | 138 mm / 20,0 |
| Luty | 30 mm / 26,0 | 9 mm / 27,0 | 26 mm / 25,0 | 58 mm / 22,5 |
| Marzec | 29 mm / 29,0 | 19 mm / 28,8 | 59 mm / 25,2 | 78 mm / 26,0 |
| Kwiecień | 65 mm / 26,0 | 54 mm / 23,6 | 138 mm / 18,6 | 77 mm / 21,9 |
Pierwsza liczba to miesięczna suma opadu, druga — dni bez opadu (długość miesiąca minus dni z opadem). Pogrubione są miesiące najsuchsze dla każdej stacji i nie wypadają w tym samym miejscu kalendarza: dla trzech stacji to styczeń, dla Ko Samui luty.
Na Ko Samui listopad jest najmokrzejszym miesiącem roku
To najbardziej zaskakująca liczba z całego zestawienia. Norma listopadowa Ko Samui wynosi 489,6 mm — więcej niż najmokrzejszy miesiąc Phuketu (386,5 mm we wrześniu) i więcej niż najmokrzejszy miesiąc Bangkoku (344,0 mm w tym samym wrześniu). Listopad jest tymczasem miesiącem, od którego większość poradników każe liczyć początek pory suchej.
Skalę przesunięcia widać po tym, jaka część rocznej sumy opadu przypada na okno listopad–luty, czyli na nominalny „sezon”:
| Stacja | Suma roczna | Udział XI–II | Najmokrzejszy miesiąc | Najsuchszy |
|---|---|---|---|---|
| Bangkok | 1 498 mm | 6,5% | wrzesień (344 mm) | styczeń (9 mm) |
| Chiang Mai | 1 126 mm | 7,7% | sierpień (225 mm) | styczeń (8 mm) |
| Phuket | 2 238 mm | 12,7% | wrzesień (387 mm) | styczeń (23 mm) |
| Ko Samui | 1 956 mm | 45,7% | listopad (490 mm) | luty (58 mm) |
Ko Samui zbiera w czterech „sezonowych” miesiącach prawie połowę rocznego opadu, Bangkok 6,5% — siedmiokrotna różnica w obrębie jednego kraju i jednego terminu wylotu.
Różni się też charakter deszczu. Suma opadu podzielona przez liczbę dni z opadem daje 25,0 mm na mokry dzień na Ko Samui w listopadzie wobec 10,8 mm w Phuket i 9,6 mm w Bangkoku. Dni z deszczem jest na Zatoce mniej niż w Phuket, ale każdy jest ponad dwukrotnie obfitszy.
Który miesiąc wypada najlepiej, licząc cały kraj
Jeśli zsumować dni bez opadu ze wszystkich czterech stacji, dostajemy prostą miarę tego, w którym miesiącu kraj jako całość jest najsuchszy. Maksimum możliwe to 4 × długość miesiąca.
| Miesiąc | Dni bez opadu (suma 4 stacji) | Z możliwych | Najwyższa dzienna Tmax |
|---|---|---|---|
| Listopad | 74,2 | 120 | 31,6°C (Bangkok) |
| Grudzień | 99,1 | 124 | 31,5°C (Phuket) |
| Styczeń | 107,1 | 124 | 32,4°C (Phuket) |
| Luty | 100,5 | 112 | 33,3°C (Phuket) |
| Marzec | 109,0 | 124 | 34,9°C (Chiang Mai) |
Najsuchszy w tym rachunku jest marzec, ale wyprzedza styczeń o 1,9 dnia na cztery stacje i płaci za to temperaturą: Chiang Mai ma w marcu 34,9°C wobec 29,4°C w styczniu, o 5,5 stopnia więcej, Bangkok 33,7 wobec 32,0°C. Styczeń jest więc najlepszym kompromisem — niemal tyle samo dni bez deszczu przy rocznym minimum temperatury. Listopad, najczęściej podawany jako otwarcie sezonu, wypada tu najsłabiej: 74,2 dnia ze 120 możliwych.
Północ Tajlandii to inny klimat niż wyspy
Jedna data dla całego kraju nie oddaje też rozpiętości doby. Na wyspach różnica dzień–noc jest minimalna, na północy trzykrotnie większa.
| Stacja | Styczeń: dzień / noc | Amplituda | Luty: dzień / noc | Amplituda |
|---|---|---|---|---|
| Ko Samui | 29,0 / 24,1°C | 4,9°C | 29,5 / 25,0°C | 4,5°C |
| Phuket | 32,4 / 23,9°C | 8,5°C | 33,3 / 24,3°C | 9,0°C |
| Bangkok | 32,0 / 21,0°C | 11,0°C | 32,7 / 23,3°C | 9,4°C |
| Chiang Mai | 29,4 / 14,2°C | 15,2°C | 32,2 / 15,6°C | 16,6°C |
Styczniowa noc w Chiang Mai ma w normie 14,2°C, więc na trekking na północy potrzebna jest realna warstwa ciepła, nie bluza. Na Ko Samui różnica dzień–noc wynosi wtedy 4,9 stopnia i problem nie istnieje. Tę samą zależność szerokości geograficznej i amplitudy dobowej pokazują normy styczniowe trzydziestu zimowych kierunków, gdzie Bangkok i Phuket stoją obok Kanarów i Zatoki Perskiej.
Co z tego wynika przy planowaniu terminu
Z norm wychodzą trzy różne okna, zależnie od tego, gdzie kończy się wyjazd:
- Phuket, Krabi i Morze Andamańskie: styczeń i luty, z 26,8 i 25,0 dnia bez opadu. Grudzień jest o 3–4 dni słabszy (22,7), a kwiecień już wyraźnie mokrzejszy (18,6 dnia bez opadu, 138 mm).
- Ko Samui, Ko Pha Ngan, Ko Tao: luty i marzec, czyli dwa miesiące po szczycie sezonu na drugim wybrzeżu. Listopad i grudzień wypadają tu najgorzej w całym roku.
- Bangkok i północ: grudzień i styczeń, z 30 dniami bez opadu i jednocześnie rocznym minimum temperatury — na zwiedzanie świątyń i trekking to różnica między 32 a 35 stopniami w cieniu.
Wyjazd łączący oba wybrzeża nie ma idealnego terminu. Najmniej traci luty: Phuket ma wtedy 25,0 dnia bez opadu, Ko Samui 22,5, i jest to jedyny miesiąc, w którym obie strony są jednocześnie w swoich minimach. Ten sam mechanizm rozjechanych kalendarzy opisaliśmy przy dwóch monsunach Sri Lanki.
Najczęstsze pytania
Kiedy nie jechać do Tajlandii?
Na Morze Andamańskie i do centrum kraju — od maja do października, a najgorzej we wrześniu (Phuket 386,5 mm, Bangkok 344,0 mm). Na wyspy Zatoki Tajlandzkiej — w listopadzie, bo to ich najmokrzejszy miesiąc w roku (489,6 mm). Kwietnia unika się nie z powodu deszczu, a temperatury: Bangkok ma wtedy 34,9°C w normie, najwyżej w całym roku.
Czy w porze deszczowej da się jechać?
Z norm wynika, że nawet w szczycie monsunu dni bez opadu zostaje więcej niż połowa doby miesiąca w centrum i na północy: Bangkok we wrześniu ma 12 dni bez opadu z 30, Chiang Mai w sierpniu 10,4 z 31. Na Phuket wrzesień zostawia już tylko 7,2 dnia bez deszczu — to kierunek, na którym pora deszczowa jest realną przeszkodą, a nie uciążliwością.
Czy na Ko Samui jest sens jechać w styczniu?
Tak, ale z niższym pułapem oczekiwań niż na Phuket w tym samym terminie: 20,0 wobec 26,8 dnia bez opadu i 138 wobec 23 mm. Dla samej Zatoki styczeń jest już wyraźną poprawą wobec listopada (10,4 dnia) i grudnia (17,0), ale luty jest tam o 2,5 dnia lepszy od stycznia.
Co zabrać na północ Tajlandii w styczniu?
Warstwę na 14 stopni na noc i poranek — w normie styczniowej Chiang Mai minimum dobowe to 14,2°C przy maksimum 29,4°C. Ta rozpiętość 15,2 stopnia w ciągu doby jest największa z czterech stacji w zestawieniu i trzy razy większa niż na Ko Samui.
Czego te liczby nie mówią
Norma klimatyczna to średnia z wielu lat, nie prognoza tygodnia — rok odstający od normy jest w tropikach regułą. Wszystkie liczby wyżej pochodzą z norm służby meteorologicznej, nie z naszego pobytu na miejscu.
Drugie zastrzeżenie dotyczy zbioru. Dane przekazał Światowej Organizacji Meteorologicznej Thai Meteorological Department 05-06-2002. Dla Bangkoku podany jest okres odniesienia 1961–1990 i progowa definicja dnia z opadem (co najmniej 1 mm); przy Chiang Mai, Phuket i Ko Samui tych dwóch informacji zbiór nie zawiera. Porównania między stacjami są więc przybliżeniem, a rachunki w obrębie jednej stacji — udział opadu XI–II w sumie rocznej, dni bez opadu, amplituda dobowa — pozostają spójne.
Źródła
Normy klimatyczne (średnia dobowa temperatura maksymalna i minimalna, miesięczna suma opadu, liczba dni z opadem) dla stacji Bangkok, Chiang Mai, Phuket i Ko Samui — World Weather Information Service, Światowa Organizacja Meteorologiczna; dane krajowe Thai Meteorological Department, pobrane 29-10-2026.
Wielkości doliczone przez redakcję, których w źródle nie ma: dni bez opadu (długość miesiąca minus dni z opadem), udział sumy opadu XI–II w sumie rocznej, opad na jeden dzień z opadem, amplituda dobowa oraz zbiorcza liczba dni bez opadu dla czterech stacji.
