Na Diablak (1724 m n.p.m.), szczyt Babiej Góry, wchodzi się pięcioma odcinkami szlaków, a Babiogórski Park Narodowy publikuje czasy przejścia dla czterech z nich. Najkrótszy ma 3,10 km od schroniska na Markowych Szczawinach i 1 h 31 min w górę, najdłuższy — 6,80 km z Przełęczy Jałowieckiej i 3 h 02 min. Wstęp do parku jest płatny: 10 zł bilet normalny, 5 zł ulgowy.
Czasy i długości pochodzą z kart tras parku, zasady — z regulaminu udostępniania turystycznego (zarządzenie nr 5/2026 z 26-02-2026). Redakcja nie mierzyła tych odcinków w terenie; kolumny przeliczone samodzielnie są w tabelach oznaczone.
Cztery szlaki na Diablak i ich czasy przejścia
Park podaje dla każdej trasy dwie wartości — średni czas w górę i w dół. Ich iloraz mówi o stromości szlaku więcej niż sama długość.
| Trasa na szczyt | Kolor | Długość | W górę | W dół | Tempo w górę (przeliczone) | Iloraz góra/dół (przeliczony) |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Markowe Szczawiny – Przełęcz Brona – Diablak | czerwony | 3,10 km | 1 h 31 min | 1 h 16 min | 2,0 km/h | 1,20 |
| Przełęcz Krowiarki – Diablak | czerwony | 4,60 km | brak danych | 1 h 14 min | — | — |
| Stańcowa – Diablak | zielony | 4,50 km | 2 h 31 min | 1 h 15 min | 1,8 km/h | 2,01 |
| Przełęcz Jałowiecka – Diablak | nie podano* | 6,80 km | 3 h 02 min | 2 h 16 min | 2,2 km/h | 1,34 |
* Karta tej trasy nie podaje koloru. Z Przełęczy Jałowieckiej na Diablak prowadzą dwa szlaki: czerwony grzbietem przez Markowe Szczawiny i Przełęcz Bronę oraz zielony przez Małą Babią Górę. Karta wymienia natomiast nawierzchnię — bruk.
Najbardziej stromy jest zielony szlak od południa, ze Stańcowej w Lipnicy Wielkiej: zejście zajmuje tam o połowę mniej czasu niż podejście (iloraz 2,01), choć trasa jest krótsza od tej z Przełęczy Jałowieckiej. Park poleca ją na wyjście z dziećmi w wieku szkolnym jako mniej zatłoczoną od strony północnej. Mija grób czterech narciarzy zasypanych kurniawą w 1935 roku, ruiny schroniska Beskidenverein z 1905 roku z platformą widokową z 2021 roku i Głodną Wodę — najwyżej położone źródło w masywie.
Najpopularniejsze wejście z Krowiarek ma lukę w oficjalnych danych
Karta trasy Przełęcz Krowiarki – Diablak podaje 4,60 km i średni czas zejścia 1 h 14 min, ale pola z czasem podejścia nie wypełnia. Z tego zejścia wychodzi 3,7 km/h — najszybsze tempo ze wszystkich zmierzonych odcinków parku.
Czas podejścia można oszacować, przenosząc na ten odcinek ilorazy góra/dół z trzech pozostałych tras na szczyt. Przy ilorazie 1,20 (Markowe Szczawiny) wychodzi 1 h 28 min, przy 1,34 (Przełęcz Jałowiecka) — 1 h 39 min, przy 2,01 (Stańcowa) — 2 h 28 min. To przeliczenie własne, nie dana parku: popularne w sieci „2,5–3 godziny” leżą przy górnej krawędzi tego widełek i raczej opisują wycieczkę z postojami niż samo tempo przejścia.
Szlak czerwony biegnie z Polany Krowiarki grzbietem przez Sokolicę, Kępę i Gówniaka, a za Diablakiem schodzi przez Przełęcz Bronę i Markowe Szczawiny aż na Przełęcz Jałowiecką. Cały ten trawers to 14,5 km i 6 h według rejestru szlaków parku — to najdłuższa jednodniowa trasa w masywie.
Trzy podejścia pod schronisko na Markowych Szczawinach
Schronisko leży pół godziny marszu pod Przełęczą Broną i jest naturalną bazą pod wejście od północy. Park mierzy trzy dojścia:
| Dojście do schroniska | Długość | W górę | W dół | Tempo w górę (przeliczone) | Iloraz góra/dół (przeliczony) |
|---|---|---|---|---|---|
| Przełęcz Krowiarki – Markowe Szczawiny („Górny Płaj”) | 6,30 km | 2 h 02 min | 1 h 47 min | 3,1 km/h | 1,14 |
| Przełęcz Jałowiecka – Markowe Szczawiny | 5,50 km | 1 h 55 min | 1 h 35 min | 2,9 km/h | 1,21 |
| Zawoja Podryzowane – Markowe Szczawiny | 5,70 km | 2 h 21 min | 1 h 30 min | 2,4 km/h | 1,57 |
Iloraz 1,14 dla Górnego Płaju jest najniższy w całym zestawieniu i to on, nie długość, pokazuje, czym ta trasa jest: leśnym trawersem północnych stoków, a nie podejściem.
Górny Płaj: 6,3 km, które park przystosował do wózków
Niebieski odcinek Przełęcz Krowiarki – Markowe Szczawiny został w 2025 roku zmodernizowany pod kątem dostępności i jest dziś jedynym szlakiem w parku rekomendowanym osobom poruszającym się na wózkach, osobom niewidomym i słabowidzącym, seniorom oraz rodzinom z wózkami dziecięcymi. W maju 2025 roku przeszedł dwa niezależne audyty terenowe — z fundacją „Pogranicze bez barier” i Kołem PTTK „TRION” w Knurowie.
Co dokładnie na nim stoi: drewniane krawężniki na całej długości i barierki na części odcinków, rampa przy Punkcie Informacji Turystycznej na Przełęczy Krowiarki, bezpieczne obejście szlabanu wejściowego, przystosowana toaleta na Polanie Krowiarki, zadaszone schrony turystyczne co około 2 kilometry (ławka ustawiona tak, by wjechał wózek), około 60 ławek wzdłuż trasy oraz znaczniki dźwiękowe systemu Totupoint w nowych schronach. Na teren parku wolno wejść z certyfikowanym psem asystującym lub psem przewodnikiem. Szczyt pozostaje poza zasięgiem — Górny Płaj kończy się przy schronisku.
Zimą zamyka się jeden fragment, nie cały szlak
Załącznik do regulaminu przesądza to jednym zdaniem: zamknięciu podlega fragment szlaku żółtego od Skrętu Ratowników do Diablaka, czyli górna część Akademickiej Perci. Nie ma tu stałej daty — zamknięcie wprowadza odrębne zarządzenie Dyrektora Parku „uwzględniające aktualne warunki atmosferyczne”. W komunikacie turystycznym z 09-10-2026 park pisze wprost, że żółty szlak pozostaje otwarty i będzie dostępny do momentu, gdy warunki pogodowe się pogorszą. Trasy narciarskie są w tym komunikacie zamknięte.
Jednokierunkowość, którą często przypisuje się Akademickiej Perci, w regulaminie dotyczy czego innego: zimowa trasa narciarska na odcinku Markowe Szczawiny – Przełęcz Brona – Diablak jest jednokierunkowa, wyłącznie do podchodzenia. Dalej regulamin zabrania poruszania się pieszo, także na rakietach śnieżnych, po trasach narciarskich Krowiarki – Sokolica – Krowiarki oraz Markowe Szczawiny – Zawoja Markowa na odcinku Dejakowe Szczawiny – Dolny Płaj. Na szlakach wspólnych dla pieszych i narciarzy pierwszeństwo ma ruch pieszy. Narciarz może zejść ze szlaku do 30 m w każdą stronę, a na odcinku Sokolica – Kępa do 50 m na południowe zbocza, przy czym granicę wyznaczają czerwone tyczki.
Bilet 10 zł i pięć grup, które nie płacą
Od 1 stycznia 2022 roku bilet obowiązuje na całym obszarze parku, niezależnie od tego, którym wejściem i którym szlakiem się wchodzi. Podstawą jest rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 14 września 2021 r., a stawki opłat — ustawa o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1030). Ceny sprawdzone 13-10-2026:
| Stawka | Kwota | Komu przysługuje |
|---|---|---|
| Normalna | 10,00 zł | pozostali turyści |
| Ulgowa (50%) | 5,00 zł | uczniowie i studenci, emeryci i renciści, osoby niepełnosprawne, żołnierze służby czynnej |
| Bez opłaty | 0 zł | dzieci do 7 lat; osoby z zezwoleniem Dyrektora na badania naukowe; uczniowie i studenci na zajęciach dydaktycznych uzgodnionych z Dyrektorem; mieszkańcy gmin Jabłonka, Lipnica Wielka i Zawoja; rodziny wielodzietne z Kartą Dużej Rodziny |
Bilet kupuje się online, na Wystawie Stałej przy dyrekcji parku (34-222 Zawoja 1403) albo w Punktach Informacji Turystycznej i Przyrodniczej na Polanie Krowiarki, w Zawoi Markowej i w Stańcowej. Przy kasie dowodem wstępu jest paragon fiskalny, a w wersji elektronicznej — bilet na telefonie; jedno i drugie trzeba zachować do kontroli. Opłatę można też uiścić u pracowników Straży Parku. Bilet wstępu to zresztą standard w polskich parkach narodowych — tak samo płaci się za wejście na trasę do Morskiego Oka w Tatrach.
Pies, dron i grupa: trzy rzeczy, które regulamin rozstrzyga inaczej, niż się wydaje
Psów nie wolno wprowadzać na teren parku — wyjątkiem jest wyłącznie ścieżka „Mokry Kozub”, objęta ochroną krajobrazową. Zakaz nie wynika z regulaminu, lecz z art. 15 ust. 1 pkt 16 ustawy o ochronie przyrody. Drony: cały masyw leży w strefie geograficznej DRA-R EPR8 Park Narodowy, więc loty wymagają zgody Dyrektora Parku. Wycieczki zbiorowe mogą chodzić wyłącznie pod kierunkiem przewodnika górskiego z ważną licencją Babiogórskiego Parku Narodowego, a jeden przewodnik prowadzi najwyżej 30 osób. Poza tym ruch pieszy jest dopuszczony tylko po oznakowanych szlakach i ścieżkach edukacyjnych wymienionych w załączniku do regulaminu. Pomoc: 985 lub 601 100 300, Grupa Beskidzka GOPR.
Najczęstsze pytania
Ile zajmuje wejście na Babią Górę? Zależy od szlaku. Od schroniska na Markowych Szczawinach park podaje 1 h 31 min, ze Stańcowej 2 h 31 min, z Przełęczy Jałowieckiej 3 h 02 min. Dla najpopularniejszego wejścia z Przełęczy Krowiarki park podaje tylko czas zejścia, 1 h 14 min.
Który szlak na Babią Górę jest najłatwiejszy? Z tras na szczyt najłagodniejszy profil ma czerwony od schroniska przez Przełęcz Bronę (iloraz 1,20), najbardziej stromy jest zielony ze Stańcowej (2,01).
Czy Akademicka Perć jest zamknięta zimą? Zamknięciu podlega jej górna część, od Skrętu Ratowników do Diablaka, ale nie od stałej daty — decyduje odrębne zarządzenie Dyrektora Parku zależne od warunków. W komunikacie z 09-10-2026 szlak był otwarty.
Ile kosztuje wejście na Babią Górę? 10 zł bilet normalny, 5 zł ulgowy. Dzieci do 7 lat, mieszkańcy gmin Jabłonka, Lipnica Wielka i Zawoja oraz rodziny z Kartą Dużej Rodziny nie płacą.
Czy można wejść na Babią Górę z psem? Nie. Jedyne miejsce w parku dostępne z psem to ścieżka „Mokry Kozub”. Psy asystujące i przewodniki osób niewidomych są dopuszczone.
Czy na Babią Górę da się wejść z wózkiem? Na szczyt nie. Przystosowany jest 6,30-kilometrowy Górny Płaj z Przełęczy Krowiarki do schroniska na Markowych Szczawinach.
Dla porównania z innym pasmem: trasy na Śnieżkę z Karpacza mają zbliżone przewyższenie rozłożone na wyraźnie dłuższym dystansie.
Źródła
- Babiogórski Park Narodowy — Turystyka piesza (rejestr szlaków)
- Babiogórski Park Narodowy — Proponowane trasy turystyczne (karty tras z czasami w górę i w dół)
- Babiogórski Park Narodowy — Informacje o biletach
- Babiogórski Park Narodowy — Komunikat turystyczny z 09-10-2026
- Regulamin udostępniania turystycznego Babiogórskiego Parku Narodowego wraz z załącznikiem nr 1 — zarządzenie nr 5/2026 Dyrektora BgPN z 26-02-2026 (PDF na stronie parku)
- Ustawa o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 r., art. 15 ust. 1 pkt 16; stawki opłat: t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1030; rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 14 września 2021 r.
